Walka byków to istny spektakl. To uczta dla oczu koneserów sztuk walki ze zwierzętami. Każdy element tego wydarzenia poprzedza wieloletnie przygotowanie torreadora, obserwacja swojego przeciwnika oraz codzienny, żmudny trening. Toro Bravo, już od pierwszych miesięcy swojego życia pasie się na dużej przestrzeni pod bacznym okiem i obserwacją swoich hodowców. Żadne zachowanie nie zostanie pominięte, bo oprócz potężnych, zjawiskowych mięśni i olbrzymiej budowy, zwierzęta te mają również swój charakter, który trzeba doskonale poznać.

Walka byków – znane słówka i wyrażenia w języku hiszpańskim 

  • Bieg (przemarsz) rozpoczyna się od paseíllo, kiedy wszyscy zaangażowani w ceremonię wchodzą na arenę i są prezentowani prezydentowi corridy i publiczności.
  • Capa – to żółto – różowe płachty używane do rozdrażnienia i pobudzenia zwierzęcia do walki.
  •  Picador – jeździec konny. Koń jest charakterystycznie obłożony materacami w celu zabezpieczenia przed atakiem rozjuszonego zwierzęcia.
  • Lanca y banderille – krótkie włócznie ozdobione kolorowymi wstążkami, które dodatkowo drażnią zwierzę.
  • Matador, matador de toros – zabójca, torreador.
  • Muleta de torear – intensywnie czerwona tkanina przymocowana do krótkiej pałeczki. Używana przez matadora zamiast peleryny podczas ostatniej części walki.
  • Indulto – przebaczenie, akt łaski. Jest to zdecydowanie jedno z najbardziej humanitarnych zakończeń tego spektaklu, choć wśród zwolenników corridy niezbyt lubianym. Jeśli siła i waleczność byka podczas walki wzbudzi podziw i szacunek matadora ma on prawo przy uwzględnieniu zgody hodowcy nadać mu indulto (ułaskawienie). Zielona chusta wywieszona na balkonie loży to znak, że przegrany został ułaskawiony, a jego los nie jest dzisiaj przesądzony. Zwierzę wraca na pastwiska, gdzie może w spokoju dożyć późnej starości.   

Corrida de toros w hiszpańskiej kulturze i sztuce 

La tauromaquia (waliki byków) lub inaczej ,,el arte de lidiar toros” (sztuka walki z bykami) to nie tylko obchody i ceremoniały, których początki sięgają XII wieku. Corrida de toros to kultura, która zarażała swoją ideą wielu światowych mistrzów pióra, pędzla i pozostałych kreatorów sztuki. Hiszpańskie ziemie w XVIII wieku były istnym poletkiem walk byków. Tradycja ta kwitła, stanowiąc źródło inspiracji dla wielu artystów i młodych ludzi, którzy od najmłodszych lat szkolili się, aby móc doznać zaszczytu bycia torero (torreadorem). Sam Francisco Goya, wybitny hiszpański malarz i rysownik stworzył serię szkiców przedstawiających sceny z walk byków. Artysta nigdy nie ukrywał swojej pasji i uwielbienia do tego zjawiska kulturowego. Wprost przeciwnie był to dla niego, jak i większości Hiszpanów powód do narodowej dumy i prestiżu na tle innych państw. Patrząc na falę krytyki obywateli Hiszpanii i obrońców praw zwierząt z całego świata, jaka spływa w ostatnich latach na rząd hiszpański, śmiało możemy stwierdzić, że świetność corridy przemija, a zmiana prawa wcześniej czy później dojdzie do skutku.

,,La tauromaquia está abocada a desaparecer porque forma parte del pasado pero no del futuro”

(Walka byków jest skazana na niepowodzenie, ponieważ jest częścią przeszłości, ale nie przyszłości).

Walka byków – druga strona medalu

Dla jednych corrida de toros pozostanie symbolem mistrzostwa, biegłości, sprytu i wyróżnienia, dla drugich znakiem tortur, okrucieństwa i bezduszności. Ale corrida to nie tylko tradycja i kultura, która skupia się na walce ku radości zgromadzonego tłumu. Jeśli wciąż stawiasz sobie pytanie: ,,Dlaczego?” to być może jedną ze wskazówek będzie dla ciebie informacja o potężnych zyskach finansowych, jakie generują walki byków. Oprócz tysięcy euro rocznie w budżecie państwa, to również duże zatrudnienie (a więc spadek bezrobocia) i przyciąganie portfeli turystów. Zaspokojenie ciekawości jest tak olbrzymie, że pomimo swojej niechęci do torturowania zwierząt i obaw, turyści decydują się przeznaczyć niemały budżet na wzięcie udziału w widowisku.

„Byki zawsze miały najwyższy możliwy podatek VAT od każdego ustawodawcy, dlatego właśnie ta działalność publiczna w największym stopniu przyczynia się do kasy państwa”.

– Livestock Miura.

Jeśli interesuje cię temat związany z hiszpańską corridą, to koniecznie sięgnij po podane przez nas źródła, w których znajdziesz wiele cennych informacji i szczegółów tego zagadnienia. To zapiski i przemyślenia rodowitych Hiszpanów, ludzi wychowanych w przekonaniu, że walka byków to powód do dumy i narodowej chluby. 

Żródła:

https://www.servitoro.com/es/terminologia-taurina

https://www.animanaturalis.org/p/548/un-poco-de-historia-de-las-corridas-de-toros

https://es.wikipedia.org/wiki/Corrida_de_toros

https://www.donquijote.org/es/cultura-espanola/tradiciones/toros/

https://pl.wikipedia.org/wiki/Korrida

Bartosz Marzec, Korrida wraca do łask, Rzeczpospolita, 29-30 marca 2008.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Tauromachia_(grafiki_Goi)

https://es.wikipedia.org/wiki/Tauromaquia

Autor: Sylwia Wójcik