Toro (byk) to bez wątpienia jeden z ważnych symboli Hiszpanii. Podróżując po hiszpańskich ziemiach, nie sposób pominąć widoku czarnej sylwetki potężnego, żeby nie powiedzieć wzbudzającego strach i grozę zwierzęcia. Walki byków od lat wywołują silne i bardzo skrajne uczucia – zachwyt, niedowierzanie, oburzenie, kontrowersję lub całkowitą niechęć, szczególnie wśród turystów. Coraz częściej spotykamy się również z negatywnymi opiniami samych Hiszpanów, zwłaszcza wśród młodego pokolenia. Nie jest to temat lekki do analizy i opisu. Trudno wykazać się obiektywizmem, gdy w grę wchodzi przyjemność i rozrywka okupiona bólem i krzywdą innych istot żywych. Fakty są jednak niezmienne. Corrida de toros jest wielopokoleniową tradycją Hiszpanów, a co za tym idzie, ich nieodłączną wizytówką.     

Walka byków – definicja, historia i fakty

Sama nazwa corrida de toros pochodzi od dwóch wyrazów: correr (biegać) i toro (byk). Walka byków to istny spektakl, ceremonia, która zrzesza na plaza de toros (arena, plac byków) i widowni tysiące fanów i miłośników krwawego widowiska. Rytuał uwielbiany przez arystokratów był tak zacnym wydarzeniem, że nawet sami królowie brali czynny udział w walkach, przyjmując obowiązki i zadania głównych bohaterów. Cały spektakl dzieli się na kilka istotnych etapów, które nadają charakter całemu widowisku.   

Corrida de toros – fakty i ciekawostki:

  • Niektórzy badacze zjawisk kulturowych doszukują się pochodzenia tradycji walki byków w kulturze arabskiej. 
  • Ceremonie z udziałem byków odgrywały również znaczącą rolę w obrzędach religijnych hiszpańskich plemion żyjących w czasach prehistorycznych.
  • Najwięcej źródeł historycznych wskazuje na rok 1133, jako początek hiszpańskiej corridy. Ceremonia miała się odbyć w tymże roku na cześć króla Kastylii – Alfonsa VIII.
  • Toro Bravo – specjalna hodowla byków. Starożytna rasa hodowana jedynie na terenach Hiszpanii. Toro Bravo występuje również pod nazwą toro de lidia (byk bitewny), a większość jego hodowli od XIX wieku spotyka się na ranczu Miura w hiszpańskim mieście Lora del Río w Sewilla. Przed wyjściem na arenę hodowany w najlepszych z możliwych warunków. Wiedzie życie pełne dobrobytu, przestrzeni i wygód. To właśnie na te dobrodziejstwa natury wskazują zwolennicy walk byków, porównując beztroski żywot toro bravo ze zwierzyną hodowaną do uboju i jej okrutnym losem. 
  • Oreja y rabo – ucho i ogon – odcięcie tych części ciała zwierzęcia to zaszczyt, który przypada najlepszym zawodnikom. To kolejny element ceremonii, który nie jest przeznaczony dla osób wrażliwych na ból i cierpienie zwierząt.  

W najnowszym raporcie hiszpańskiego Ministerstwa Edukacji, Kultury i Sportu ,,walki byków spadły o 7,1% w porównaniu z 2014 r., a średni wiek zwolenników, którzy uczestniczą w ceremoniach, wynosi 55 i 74 lata”. Czy zatem corrida de toros już niedługo pozostanie tylko wspomnieniem kulturowym i tradycją, która nie doczekała się swojej kontynuacji w czasach współczesnych? Z pewnością nikt nie jest w stanie jasno odpowiedzieć na to pytanie. Jedno jest pewne. Silnie zakorzenione obyczaje nie jest łatwo wyeliminować z kultury danego kraju. Bez względu na ich rodzaj, brutalność i wyrządzaną krzywdę, są to obrzędy, które od najmłodszych lat praktykowane są w życiu człowieka, dzięki czemu stają się swego rodzaju normalnością w jego otoczeniu. 

Co sądzicie na temat tego kontrowersyjnego sportu, widowiska, rozrywki? Jak byście nazwali ten spektakl?

Żródła:

https://www.servitoro.com/es/terminologia-taurina

https://www.animanaturalis.org/p/548/un-poco-de-historia-de-las-corridas-de-toros

https://es.wikipedia.org/wiki/Corrida_de_toros

https://www.donquijote.org/es/cultura-espanola/tradiciones/toros/

https://pl.wikipedia.org/wiki/Korrida

Bartosz Marzec, Korrida wraca do łask, Rzeczpospolita, 29-30 marca 2008.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Tauromachia_(grafiki_Goi)

https://es.wikipedia.org/wiki/Tauromaquia

Autor: Sylwia Wójcik