Każdy proces nauki języka obcego obejmuje naukę zaimków. Zaimki dzielimy na zaimki osobowe, dzierżawcze, zwrotne, wzajemne, wskazujące i względne. W tym artykule skupię się na pierwszych trzech grupach, które są najczęściej wykorzystywane w potocznym języku duńskim. 

Zaimki osobowe

Duńskie zaimki osobowe są podobne do tych, które występują w innych językach germańskich. Zaimki osobowe w języku duńskim posiadają dwie formy. Pierwszą z nich jest forma podmiotowa w mianowniku, natomiast drugą jest forma dopełnieniowa w bierniku.

Zaimki osobowe w mianowniku


Liczba pojedyncza Liczba mnoga

1 osoba
jeg – ja vi – my

2 osoba
du / De – ty I / De – wy, Państwo
3 osoba hun/han/den/det – ona, on, ono
de – oni

W 2 osobie liczby pojedynczej występują dwie formy zaimka osobowego. Du to forma nieformalna, natomiast De to wersja formalna. W rzeczywistości znaczna większość Duńczyków używa formy du, a De przyjęło się stosować tylko w stosunku do Królowej i niekiedy wśród osób starszych.

W 2 osobie liczbie mnogiej również występuje wersja formalna De, która jest stosowana nieznacznie częściej, ale wciąż przeważa forma I.

W języku duńskim w 3 osobie liczby pojedynczej rozróżniamy 2 formy den i det. To której z nich użyjemy jest zależne od rodzaju rzeczownika, który zastępują. W języku duńskim wyróżniamy rzeczowniki z rodzajnikiem en oraz et.

Zaimki osobowe w bierniku


Liczba pojedyncza Liczba mnoga
1 osoba mig – mnie os – nas
2 osoba dig / Dem – ciebie jer / Dem – was
3 osoba ham, hende, den/det – jego, ją, je dem – ich

W języku duńskim czasownik nie jest odmieniamy przez osoby, w związku z czym należy zawsze pamiętać o dodaniu zaimka osobowego.

Zaimki dzierżawcze


Liczba pojedynczaLiczba mnoga

1 osoba

min / mit / mine – mój

vor / vort / vores – nasz

2 osoba

din/ dit / dine – twój

jeres – wasz

3 osoba

hans / hendes / dens / dets – jego, ją, tego

deres – ich

Stosowanie form min, mit, mine, din, dit, dine jest odpowiednie dla każdej z trzech form rzeczownika, odpowiednio dla rodzaju en, et i liczby mnogiej.

W przypadku 1 osoby liczby mnogiej, w języku potocznych i tekstach nieformalnych, stosuje się odmianę vores. Form vor lub vort używa się jedynie w tekstach oficjalnych.

Zaimki zwrotne dzierżawcze

Zaimki zwrotne dzierżawcze wyrażają przynależność dopełniania do przedmiotu. Ich formy pokrywają się z formami zaimków dzierżawczych z wyjątkiem 3 osoby liczby pojedynczej.


Liczba pojedyncza Liczba mnoga

1 osoba
min / mit / mine – mój vor / vort / vores – nasz

2 osoba
din / dit / dine – twój jeres – wasz

3 osoba
sin / sit / sine – swoja, swój, swoje deres – ich

Carsten besøgte sin søster. – Karsten odwiedził swoją siostrę.

Hun savner sine børn. – Ona tęskni za swoimi dziećmi.

Zaimki zwrotne



Liczba pojedyncza
Liczba mnoga
1 osoba mig – mnie os – nas
2 osoba dig / Dem – ciebie jer – was

3 osoba
sig – siebie sig – się

W języku duńskim zaimki zwrotne są najczęściej wykorzystywane w czasownikach zwrotnych i są odmieniane przez osoby. Poniżej kilka przykładów:

Jeg vasker mig. – myję się.

Du vasker dig. – myjesz się.

Han vasker sig. – On myje się.

Vi vasker os. – My myjemy się itd.

Zaimek sig stosuje się także w wyrażeniach bezosobowych:

Man kan forsvare sig. – Można się bronić.